វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
រួម
កិ. [រួម]
ផ្សំបញ្ចូលគ្នា; ចូលគ្នា; ប្រមូលឱ្យមូលគ្នា; មូលមួយនឹងគ្នា :
ផ្សំបញ្ចូលគ្នា; ចូលគ្នា; ប្រមូលឱ្យមូលគ្នា; មូលមួយនឹងគ្នា :
ផ្សំបញ្ចូលគ្នា; ចូលគ្នា; ប្រមូលឱ្យមូលគ្នា; មូលមួយនឹងគ្នា :
“រួមសេចក្ដី; ដាក់រួមគ្នា, ធ្វើការរួមគ្នា។”
ចូលគំនិតគ្នា។
“”
(ម.ព. រួមគំនិត)។
“”
ចូលដៃគ្នា។
“”
រួមបវេណី ធ្វើមេថុនសេវនៈ។
“”
(ម.ព. រួមដំណេក)។
“”
រួមគ្នារក្សា, ជួយរក្សាគ្នា។
“”
(ម.ព. រួមរក្ស)។
“”
រួមសេចក្ដីស្រឡាញ់ គឺរួមស្នេហារបស់បុរសស្ត្រី។
“”
រួមចិត្តគំនិតទទួលសុខទុក្ខផងគ្នា (ច្រើននិយាយតែពីស្វាមីភរិយា) ; ប្រើសំដៅសេចក្ដីថា "រួមបវេណី" ក៏មាន។
“”
ស្រឡាញ់គ្នាស្មើចិត្ត (របស់បុរសស្ត្រី)។
“”
រួមលំនៅ, រួមកិច្ចការ; រួមសង្ឃកម្ម (សម្រាប់បព្វជិត) ; នៅរួមគ្នា (របស់ស្វាមីភរិយា) ; រួមបវេណី។
“”