វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
រើប
កិ., គុ. [រើប]
ផ្ដើមរកកល់ជាជំងឺ; ដែលទើបនឹងងើបពីឈឺធ្ងន់ :
ផ្ដើមរកកល់ជាជំងឺ; ដែលទើបនឹងងើបពីឈឺធ្ងន់ :
ផ្ដើមរកកល់ជាជំងឺ; ដែលទើបនឹងងើបពីឈឺធ្ងន់ :
“ទើបនឹងបានជារើបៗ។”
ដែលស្គមណាស់ហើយ រកកល់ត្រឡប់មានសាច់មានឈាមឡើងវិញ :
“ពីដើមស្គមណាស់ ឥឡូវបានរើបសាច់បន្តិច។”
ចម្រើនបន្តិចៗឡើងវិញ :
“ទឹកជំនន់ស្រកទៅហើយ ឥឡូវបានរើបបន្តិចឡើងវិញ; លក់ដូរខាតស្ទើរតែនឹងរលំ ឥឡូវបានរើបបន្តិចៗឡើងវិញហើយ។”