វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ល
តួព្យញ្ជនៈទី២៨នៃអក្ខរក្រមព្យញ្ជនៈខ្មែរ, ជាតួព្យញ្ជនៈទី៣ក្នុងសេសវគ្គឬអវគ្គ។ តួអក្សរនេះមានឈ្មោះថា ល មានអក្ខរសូរអន្តរជាតិ [l] ជាព្យញ្ជនៈជើងធ្មេញ ខ្យល់មាត់ សូរលំហូរ ឃោសៈ។
តួព្យញ្ជនៈទី២៨នៃអក្ខរក្រមព្យញ្ជនៈខ្មែរ, ជាតួព្យញ្ជនៈទី៣ក្នុងសេសវគ្គឬអវគ្គ។ តួអក្សរនេះមានឈ្មោះថា ល មានអក្ខរសូរអន្តរជាតិ [l] ជាព្យញ្ជនៈជើងធ្មេញ ខ្យល់មាត់ សូរលំហូរ ឃោសៈ។
តួព្យញ្ជនៈទី២៨នៃអក្ខរក្រមព្យញ្ជនៈខ្មែរ, ជាតួព្យញ្ជនៈទី៣ក្នុងសេសវគ្គឬអវគ្គ។ តួអក្សរនេះមានឈ្មោះថា ល មានអក្ខរសូរអន្តរជាតិ [l] ជាព្យញ្ជនៈជើងធ្មេញ ខ្យល់មាត់ សូរលំហូរ ឃោសៈ។
“”
ល្បង, លង :
“លឱ្យដឹង; កុំអាល ចាំលមើលសិន!”
ជន្ល ល្បងមើល :
“លកាប់។”
(ព.ទ.បុ.) ហុចទំនងឱ្យជាប់កុនជាប់ដំណើរ ...។
“”
(ព.ប្រ.) ដែលនិយាយលូកលរាវរកផ្លូវ រកទំនង ហាក់ដូចគេលើកគ្រឿងសស្ត្រាជន្លខាងលើឱ្យភ័ន្តហើយលូកកាប់ខាងក្រោម :
“និយាយលលើកាប់ក្រោម; សម្ដីលលើកាប់ក្រោម។”
ល្បងលេង, ជន្លលេង :
“និយាយលលេង; សម្ដីលលេង។”
លហើយលែងៗហើយលរឿយៗ។
“”
1