វចនានុក្រមខ្មែរ

ល

តួព្យញ្ជនៈទី២៨នៃអក្ខរក្រមព្យញ្ជនៈខ្មែរ, ជាតួព្យញ្ជនៈទី៣ក្នុងសេសវគ្គឬអវគ្គ។ តួអក្សរនេះមានឈ្មោះថា ល មានអក្ខរសូរអន្តរជាតិ [l] ជាព្យញ្ជនៈជើងធ្មេញ ខ្យល់មាត់ សូរលំហូរ ឃោសៈ។

រក្សាទុកក្នុងបញ្ជី រំលឹកពាក្យនេះ
ស្វែងយល់ពីពាក្យ

និយមន័យ

៧ ន័យ
១

តួព្យញ្ជនៈទី២៨នៃអក្ខរក្រមព្យញ្ជនៈខ្មែរ, ជាតួព្យញ្ជនៈទី៣ក្នុងសេសវគ្គឬអវគ្គ។ តួអក្សរនេះមានឈ្មោះថា ល មានអក្ខរសូរអន្តរជាតិ [l] ជាព្យញ្ជនៈជើងធ្មេញ ខ្យល់មាត់ សូរលំហូរ ឃោសៈ។

ឧទាហរណ៍

“”

២

ល្បង, លង :

ឧទាហរណ៍

“លឱ្យដឹង; កុំអាល ចាំលមើលសិន!”

៣

ជន្ល ល្បងមើល :

ឧទាហរណ៍

“លកាប់។”

៤

(ព.ទ.បុ.) ហុចទំនងឱ្យជាប់កុនជាប់ដំណើរ ...។

ឧទាហរណ៍

“”

៥

(ព.ប្រ.) ដែលនិយាយលូកលរាវរកផ្លូវ រកទំនង ហាក់ដូចគេលើកគ្រឿងសស្ត្រាជន្លខាងលើឱ្យភ័ន្តហើយលូកកាប់ខាងក្រោម :

ឧទាហរណ៍

“និយាយលលើកាប់ក្រោម; សម្ដីលលើកាប់ក្រោម។”

៦

ល្បងលេង, ជន្លលេង :

ឧទាហរណ៍

“និយាយលលេង; សម្ដីលលេង។”

៧

លហើយលែងៗហើយលរឿយៗ។

ឧទាហរណ៍

“”

ចំណាំការប្រើប្រាស់

1

បន្តរៀនទៀត

ពាក្យដែលអ្នកអាចចូលចិត្ត

មើលទាំងអស់