វចនា.
វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម

លុប

[លុប]

ធ្វើឱ្យបាត់ស្នាម, ឱ្យបាត់គំនូស, ឱ្យបាត់លំអាន, ឱ្យបាត់រូប, ឱ្យបាត់ឈ្មោះ; ធ្វើឱ្យវិនាស, ឱ្យសូន្យ; បំបាត់មិនឱ្យមាន :

ស្វែងយល់ពីពាក្យ

និយមន័យ

៨ ន័យ
១

ធ្វើឱ្យបាត់ស្នាម, ឱ្យបាត់គំនូស, ឱ្យបាត់លំអាន, ឱ្យបាត់រូប, ឱ្យបាត់ឈ្មោះ; ធ្វើឱ្យវិនាស, ឱ្យសូន្យ; បំបាត់មិនឱ្យមាន :

ឧទាហរណ៍

“លុបអក្សរ, លុបដាន, លុបឈ្មោះ។”

២

បំពេញក្រហូង, ជម្រៅ, រណ្ដៅ ឱ្យបាត់ :

ឧទាហរណ៍

“លុបអណ្ដូង, លុបរណ្ដៅ។”

៣

លាង, ជម្រះស្រលាប ដោយទឹក :

ឧទាហរណ៍

“លុបមុខ, លុបខ្លួន។”

៤

គ្របលើ, លើសជាង :

ឧទាហរណ៍

“សម្ដីលុបលើ, សំឡេងឮលុបគេទាំងអស់។”

៥

(ម.ព. លុបលាង)។

ឧទាហរណ៍

“”

៦

(ព.ប្រ.) បំបាត់ដំណើរដើមឬសម្ដីដើមមិនឱ្យលេចឮតទៅទៀត :

ឧទាហរណ៍

“និយាយលុបថ្លុក; សម្ដីលុបថ្លុក។”

៧

លើសមាត្រ, ហួសកម្លាំង :

ឧទាហរណ៍

“លីធ្ងន់លុបមាត្រ; ខ្លាំងលុបមាត្រ។”

៨

(ព.ប្រ.) បំបាត់ឱ្យសូន្យឈឹងឬបំបិទបំបាំងមិនឱ្យលេចឮ។ល។ (សរសេរក្លាយជា លប់តាមសូរសម្ដីក៏មាន គួរប្រើ លុបនេះវិញត្រឹមត្រង់តាមប្រភពនៃពាក្យ)។

ឧទាហរណ៍

“”

ចំណាំការប្រើប្រាស់

(ម.ព. លោប ផង)។

ទម្រង់ និងការបង្កើតពាក្យ

ទម្រង់ពាក្យ

បន្តរៀនទៀត

ពាក្យដែលអ្នកអាចចូលចិត្ត

មើលទាំងអស់