វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
លៀត
កិ. [លៀត]
សៀតទ្រាប់ឬស៊កត្រង់ចន្លោះកណ្ដាល កុំឱ្យត្រដុសគ្នា (ប្រើតាមទម្លាប់ដោយស្រុក, អ្នកខ្លះថា សៀត, ស៊ក)។
សៀតទ្រាប់ឬស៊កត្រង់ចន្លោះកណ្ដាល កុំឱ្យត្រដុសគ្នា (ប្រើតាមទម្លាប់ដោយស្រុក, អ្នកខ្លះថា សៀត, ស៊ក)។
សៀតទ្រាប់ឬស៊កត្រង់ចន្លោះកណ្ដាល កុំឱ្យត្រដុសគ្នា (ប្រើតាមទម្លាប់ដោយស្រុក, អ្នកខ្លះថា សៀត, ស៊ក)។
“”