វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
លៀស
ន. [លៀស]
សត្វមួយប្រភេទពួកគ្រំ សំបកទាំងពីរខាងជាប្រអប់ ខាងគូទតូច ខាងមាត់រីកកំពាង រស់នៅក្នុងភក់ ឬដីខ្សាច់ក្នុងទឹក។
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
២ ន័យនិយមន័យ
១
សត្វមួយប្រភេទពួកគ្រំ សំបកទាំងពីរខាងជាប្រអប់ ខាងគូទតូច ខាងមាត់រីកកំពាង រស់នៅក្នុងភក់ ឬដីខ្សាច់ក្នុងទឹក។
ឧទាហរណ៍
“”
២
កំបោរដែលកើតពីសំបកលៀសដុតសុសផុស។
ឧទាហរណ៍
“”
ទម្រង់ និងការបង្កើតពាក្យ
ទម្រង់ពាក្យ
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់