វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
លែង
[លែង]
ឈប់, លើកឈប់ធ្វើ, មិនរវល់; លះស្រឡះ មិនត្រូវការ :
ឈប់, លើកឈប់ធ្វើ, មិនរវល់; លះស្រឡះ មិនត្រូវការ :
ឈប់, លើកឈប់ធ្វើ, មិនរវល់; លះស្រឡះ មិនត្រូវការ :
“លែងឱ្យ, លែងយក, លែងបរិភោគ; លែងប្រពន្ធ។”
បណ្ដោយឱ្យទៅតាមការ, បើកអំណាចឱ្យចេញ :
“លែងគោ, លែងមនុស្សទោស, លែងចោរ។”
បណ្ដោយឱ្យរបូត, ឱ្យឃ្លាតចេញពីកណ្ដាប់ដៃ :
“លែងខ្សែពីដៃ។”
ចំហខ្លួន :
“លែងខ្លួន។”