វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
វាចា
សម្ដី។
សម្ដី។
សម្ដី។
“”
សម្ដីអាក្រក់, សម្ដីខុស។
“”
សម្ដីគួរឱ្យស្រឡាញ់, សម្ដីសុភាព។
“”
អំពើដែលសម្រេចដោយវាចា។
“”
(ម.ព.វាចានុរក្ខី)។
“”
អ្នករក្សាវាចា គឺអ្នករក្សាប្រយ័ត្នមាត់មិននិយាយឱ្យភ្លាត់ទៅរកខាងការខុស។
“”
ភាព ឬដំណើរនៃសម្ដីទន់ផ្អែម គួរឱ្យពេញចិត្តចង់ស្តាប់ ចង់ឮ។
“”
សម្ដីរបស់អសប្បុរស, សម្ដីមនុស្សមិនត្រឹមត្រូវ។
“”
(បើស្ត្រីជា វាចានុរក្ខិនី)។