វាយ

(ព.សា.) (វ៉ៃ) ប្រហារដោយបហរណវត្ថុឥតមុខមុត មានរំពាត់, ដំបងជាដើម :

សំពងឱ្យមុតលិចចុះ :

សំពងបញ្ចូលឱ្យណែនតឹង :

ទូង, គោះ ឬដំឱ្យលាន់ឮសូរសព្ទ :

យកសេចក្ដីឬលម្អិតសេចក្ដីឱ្យជាក់ប្រាកដ :

តថ្លៃ :

ច្បាំងគ្នា, ច្បាំងដណ្ដើមយកស្រុក :

(ព.ប្រ.) ញាក់ចុងភ្នែកឱ្យសញ្ញាគ្នា។

(ព.ប្រ.) បញ្ចេញចុងសម្ដីមានសេចក្ដីប្លែក គួរឱ្យសង្ស័យ។

វាយសំពងថែមហើយថែមទៀត។

វាយសំពងរឿយៗ ទាំងធាក់តន្ត្រំផ្ទួនៗផង។

(ព.ទ.បុ.) កំចោករោកកម្ចាត់កម្ចាយឱ្យបែកខ្ញែកឬឱ្យបែកកន្ធែកចេញពីគ្នា!

(ម.ព. វាយពាងព្រហក់បំបែក)។

(ព.ប្រ.) កម្ចាយសេចក្ដីកំបាំងក្នុងផ្ទះ ឬ ក្នុងក្រុមរបស់ខ្លួនឱ្យលេចឮខ្ចរខ្ចាយស្អុយកេរ្តិ៍ឈ្មោះសាយសុស។

(ព.សា.) ឈ្មោះឈើមួយប្រភេទ ដើមសាច់ជ្រាកសម្បុរលាយសលាយក្រហមខណ្ឌជាសង្កាត់ៗ, ផ្លែតូចៗ វេលាទុំឡើងសម្បុរក្រហម ប្រើជាអាហារបាន។