វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
វាស
កិ. [វាស]
ធ្វើឱ្យមានលំនាំ, ឱ្យមានរាង, ឱ្យមានទ្រង់, ឱ្យមានបែប; គូសឬគូសព្រាង :
ធ្វើឱ្យមានលំនាំ, ឱ្យមានរាង, ឱ្យមានទ្រង់, ឱ្យមានបែប; គូសឬគូសព្រាង :
ធ្វើឱ្យមានលំនាំ, ឱ្យមានរាង, ឱ្យមានទ្រង់, ឱ្យមានបែប; គូសឬគូសព្រាង :
“វាសក្បាច់, គូរវាស, វាសវង់។”
លើកដៃឬជើងផាត់ចេញឬចូល :
“វាសដៃ, វាសជើង។”
បញ្ចេញគំនិតឱ្យមានទំនងលំអានទុកជាមុន :
“វាសសម្ដីឡើងខ្ពស់ដូចមេឃ។”
បញ្ចេញសម្ដីវាសយកផ្លូវយកដំណើរ, និយាយយកកម្ពស់ :
“វាសសម្ដីឡើងខ្ពស់ដូចមេឃ។”
តាំងផ្ដើមនិយាយឡើង :
“វាសឡើងយកត្រូវតែខាងខ្លួន។ល។”