វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
វិចិត្រ
ដែលលាយចម្រុះ ឬរំលេចព័ណ៌, ដែលរំលេចឬឆ្លាស់ក្បាច់រចនា; ដែលឆ្លុះឆ្លាស់, ល្អប្លែក; (ច្រើនប្រើ វិចិត្រ ជាង) :
ដែលលាយចម្រុះ ឬរំលេចព័ណ៌, ដែលរំលេចឬឆ្លាស់ក្បាច់រចនា; ដែលឆ្លុះឆ្លាស់, ល្អប្លែក; (ច្រើនប្រើ វិចិត្រ ជាង) :
ដែលលាយចម្រុះ ឬរំលេចព័ណ៌, ដែលរំលេចឬឆ្លាស់ក្បាច់រចនា; ដែលឆ្លុះឆ្លាស់, ល្អប្លែក; (ច្រើនប្រើ វិចិត្រ ជាង) :
“របស់វិចិត្រ, ការវិចិត្រ, ក្បាច់វិចិត្រ; ល្អវិចិត្រ។”
លាយចម្រុះឬរំលេចព័ណ៌, រំលេចឬឆ្លាស់ក្បាច់រចនា :
“ខំវិចិត្រឱ្យល្អប្លែក។”
(អាចប្រើជាបទសមាសដោយផ្សំជាមួយនឹងសព្ទដទៃបានតាមគួរដល់ការប្រកបប្រើដូចជា វិចិត្តកម្ម, វិចិត្តការឬវិចិត្រការ្យ, វិចិត្តភណ្ឌ។ល។ ម.ព. ចិត្ត{¥¥}២{££} ផង)។