វិជ្ជា

សេចក្ដីដឹងច្បាស់; ការចេះដឹង, ចំណេះ; វេទមន្ត, មន្តអាគម :

អ្នកបង្កើតវិជ្ជា; អ្នកចេះ។

អ្នកប្រាថ្នាចំណេះ; អ្នកដែលកំពុងរៀនឱ្យចេះតទៅទៀត។

ដូចគ្នានឹង វិជ្ជាករ ឬ វិទ្យាករ។

កំពូលវិជ្ជា, ចំណេះថ្នាក់ខ្ពស់បំផុត។

ឃ្លាំងចំណេះ (មន្ទីរដាក់គម្ពីរ, សាស្ត្រា, ក្បួន, ច្បាប់)។

គ្រូបង្រៀនវិជ្ជា។

(ម.ព. វិជ្ជាគវេសី)។

អ្នកស្វែងចំណេះ។

រោងរៀនឬសាលារៀន។

ទីតាំងនៃវិជ្ជា, គ្រឹះស្ថានជាទីស្រាវជ្រាវរិះរកខាងវិទ្យាសាស្ត្រឬជាទីសម្រាប់សិក្សារៀនសូត្រនូវចំណេះវិជ្ជាផ្សេងៗ។

ការឱ្យចំណេះ, ការបង្រៀនវិជ្ជា។

អ្នកឱ្យចំណេះ, អ្នកបង្រៀនវិជ្ជា។

(ម.ព. វិជ្ជាទាយក)។

វិជ្ជាដែលទុកជាទ្រព្យ។

អ្នកមានវិជ្ជាជាទ្រព្យ។

(ដូចគ្នានឹង ពិទ្យាធរ ដែរ)។

ស្ត្រីអ្នកមានវិជ្ជា; ទេវតាអ្នកប្រសិទ្ធីវិជ្ជា។

ផលប្រយោជន៍ដែលបានអំពីវិជ្ជា។

កម្លាំងរបស់វិជ្ជា។

ថ្នាក់វិជ្ជា។

ដែលស្រវឹងចំណេះ, ដែលក្អេងក្អាង, ឆ្មើងឆ្មៃ ព្រោះអាងចំណេះ :

សេចក្ដីប្រកាន់មានះថាខ្លួនមានចំណេះ។

រោងរៀន។

(ម.ព. វិជ្ជាមទៈ)។

ដែលសម្រេចអំពីវិជ្ជា។

ការបានវិជ្ជា, ការសម្រេចចំណេះ។

សាលារៀន, រោងរៀន។

ការខ្សត់វិជ្ជា; ដំណើរឥតវិជ្ជា។

(ម.ព. វិជ្ជាលាភ)។