វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
វិន័យ
(ម.ព. វិនយ)។
(ម.ព. វិនយ)។
(ម.ព. វិនយ)។
“”
វិន័យនិងធម៌ ឬធម៌ដែលត្រូវតាមវិន័យ។
“”
អ្នកទ្រទ្រង់វិន័យ, អ្នកចេះវិន័យ។
“”
ឋានន្តរសមណសក្ដិទីឋានានុក្រម (តាំងភិក្ខុអ្នកចេះវិន័យ) មានមុខការខាងពិភាក្សាវិន័យក្នុងការវិនិច្ឆ័យអធិករណ៍សង្ឃ :
“ព្រះវិន័យធម្ម, លោកវិន័យធម្ម។”
ឋានន្តរសមណស័ក្ដិទីឋានានុក្រម (តាំងភិក្ខុអ្នកចេះវិន័យ) មានមុខការខាងវិនិច្ឆ័យកាត់សេចក្ដីអធិករណ៍សង្ឃ :
“ព្រះវិន័យធរ, លោកវិន័យធរ (ជាគូគ្នានឹង ធម្មធរ ឬ ធម្មកថិក)។”
(ម.ព. វិនយកោវិទ)។
“”
(ប៉ុន្តែដល់មក ព.ស. ២៥០៥ គ. ស. ១៩៦១ ឋានន្តរនេះបានផ្លាស់ទៅជា ធម្មធរ "អ្នកទ្រទ្រង់ធម៌" ដូច្នេះវិញ ព្រោះពាក្យថា វិន័យធម្ម ពុំសមតាមរបៀបវេយ្យាករណ៍បាលី ជាគូគ្នានឹង វិន័យធរ)។