វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
វិសារទ
ដែលក្លៀវក្លា, អង់អាច, ឈ្លាសវៃ ក្នុងការនិយាយស្ដី ឬក្នុងការជជែក (ក្នុងកណ្ដាលជំនុំ) :
ដែលក្លៀវក្លា, អង់អាច, ឈ្លាសវៃ ក្នុងការនិយាយស្ដី ឬក្នុងការជជែក (ក្នុងកណ្ដាលជំនុំ) :
ដែលក្លៀវក្លា, អង់អាច, ឈ្លាសវៃ ក្នុងការនិយាយស្ដី ឬក្នុងការជជែក (ក្នុងកណ្ដាលជំនុំ) :
“មនុស្សវិសារទៈ។”
អ្នកប្រាជ្ញសម្ដី; អ្នកចាំច្បាប់; អ្នកកាន់ច្បាប់។
“”
ភាវៈឬសេចក្ដីអង់អាច ... (ក្នុងកណ្ដាលជំនុំ) :
“មានវិសារទភាព; វិសារទភាពរបស់អ្នករៀន។ល។”