វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
វិហារ
[វិ-ហ៊ា]
ការនៅ, ការនៅអាស្រ័យ។
ការនៅ, ការនៅអាស្រ័យ។
ការនៅ, ការនៅអាស្រ័យ។
“”
លំនៅ, កុដិធំ, ទីវត្ត (ទាំងមូល) សម្រាប់ពួកបព្វជិតពុទ្ធសាសនិក។
“”
ខ្មែរហៅតាមទម្លាប់ ចំពោះតែឧបោសថាគារ (រោងឧបោសថ៍) ថា "វិហារ" :
“សង់វិហារ, បុណ្យឆ្លងវិហារ។”
ការសាងវត្ត; ការធ្វើវិហារ។
“”
អ្នករក្សាទីវត្ត, អ្នកអ្នកថែវត្ត។
“”
ស្ត្រីអ្នកថែទីវត្ត; ដូនជីឬយាយជី។
“”
របស់សម្រាប់កុដិធំ; របស់សម្រាប់វត្ត, ទ្រព្យវត្ត (ទ្រព្យសង្ឃ)។
“”
បុណ្យឆ្លងវត្ត; ឬបុណ្យឆ្លងវិហារ។
“”
អ្វីៗដែលមាននៅក្នុងទីវត្តមានដើមឈើ, ដំណាំជាដើម។
“”
អ្នកបរិភោគបាយដែលក្នុងវត្ត (អ្នកស៊ីបាយវត្ត)។
“”
(ម.ព. វិហារវិឃាសាទ)។
“”
(បើស្ត្រីជា វិហារវិឃាសាទិកា)។