វីត

ដែលប្រាសឬឃ្លាតចេញហើយ, ដែលឥត, ដែលគ្មាន។

សម្រាប់ប្រើផ្សំជាសមាសនាម, ដូចជា វីតរាគៈ, វីតទោសៈ, វីតមោហៈ អ្នកដែលឥតរាគៈ, ឥតទោសៈ, ឥតមោហៈ (ព្រះអរហន្ត)។