វចនានុក្រមខ្មែរ

វេទនា

ការទទួលអារម្មណ៍, ការសោយឬការរងអារម្មណ៍, ការដឹងអារម្មណ៍ជាសុខឬជាទុក្ខ ...។ ច្រើនសំដៅចំពោះការទទួលអារម្មណ៍ជាទុក្ខ :

រក្សាទុកក្នុងបញ្ជី រំលឹកពាក្យនេះ
ស្វែងយល់ពីពាក្យ

និយមន័យ

១០ ន័យ
១

ការទទួលអារម្មណ៍, ការសោយឬការរងអារម្មណ៍, ការដឹងអារម្មណ៍ជាសុខឬជាទុក្ខ ...។ ច្រើនសំដៅចំពោះការទទួលអារម្មណ៍ជាទុក្ខ :

ឧទាហរណ៍

“គួរឱ្យមានវេទនាណាស់!”

២

រងទុក្ខ, លំបាក :

ឧទាហរណ៍

“វេទនាណាស់!; វេទនាអ្វីម្ល៉េះទេ!”

៣

ការទទួលអារម្មណ៍ជាទោមនស្ស។

ឧទាហរណ៍

“”

៤

ការអត់ទ្រាំទុក្ខវេទនា។

ឧទាហរណ៍

“”

៥

ពួកឬកងវេទនា, វេទនាដែលរាប់ជាខន្ធមួយក្នុងខន្ធទាំង៥។

ឧទាហរណ៍

“”

៦

តាមសមគួរដល់វេទនា :

ឧទាហរណ៍

“នៅតាមវេទនានុរូប។”

៧

ការប្រព្រឹត្តទៅតាមវេទនា។

ឧទាហរណ៍

“”

៨

អ្នកដែលដល់នូវទុក្ខវេទនា, អ្នករងសេចក្ដីលំបាក។

ឧទាហរណ៍

“”

៩

អ្នកដែលត្រូវទុក្ខវេទនាគ្របសង្កត់, អ្នកដែលឈឺចាប់ខ្លាំង។

ឧទាហរណ៍

“”

១០

(ម.ព. វេទនាខន្ធ)។

ឧទាហរណ៍

“”

ចំណាំការប្រើប្រាស់

(ពោលតាមគម្ពីរពុទ្ធសាសនា វេទនា មាន៥យ៉ាងគឺ ១-សុខវេទនា ការទទួលអារម្មណ៍ជាសុខ; ២-ទុក្ខវេទនា ...ជាទុក្ខ; ៣-ឧបេក្ខាវេទនា ...ជាឧបេក្ខា; ៤-សោមនស្សវេទនា ...ជាសោមនស្ស; ៥-ទោមនស្សវេទនា ...ជាទោមនស្ស)។

បន្តរៀនទៀត

ពាក្យដែលអ្នកអាចចូលចិត្ត

មើលទាំងអស់