វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
វេន
ន. [វេន]
កាលកំណត់ដំណើរធ្វើការផ្លាស់គ្នាតាមប្ដេជ្ញា :
កាលកំណត់ដំណើរធ្វើការផ្លាស់គ្នាតាមប្ដេជ្ញា :
កាលកំណត់ដំណើរធ្វើការផ្លាស់គ្នាតាមប្ដេជ្ញា :
“ចូលវេន, ចេញវេន, ធ្វើការមានវេន, ត្រូវវេន ...។”
វេនធ្វើការរបស់អ្នកកំណែន។
“”
ការចេញមុខឱ្យផលតាមការកំណត់របស់កម្ម (ជាកុសលឬជាអកុសល) :
“ត្រូវទទួលសុខទុក្ខតាមវេនរបស់កម្ម។”