វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
វែក
ញែកឱ្យឃ្លាតចេញ, ឱ្យស្រឡះ, ឱ្យមានចន្លោះ, ឱ្យមានជ្រលង, ឱ្យមានផ្លូវ; ផាត់ចេញ :
ញែកឱ្យឃ្លាតចេញ, ឱ្យស្រឡះ, ឱ្យមានចន្លោះ, ឱ្យមានជ្រលង, ឱ្យមានផ្លូវ; ផាត់ចេញ :
ញែកឱ្យឃ្លាតចេញ, ឱ្យស្រឡះ, ឱ្យមានចន្លោះ, ឱ្យមានជ្រលង, ឱ្យមានផ្លូវ; ផាត់ចេញ :
“វែកវាំងនន, វែកមុង។”
វែកប្រជ្រៀតចូល។
“”
វែកផាត់ឱ្យញែកចេញ។
“”
វែកយកផ្លូវ, វែកឱ្យបានជាផ្លូវ។
“”
វែកឱ្យមានទំនងសេចក្ដីល្មមប្រព្រឹត្តទៅបាន។
“”
អធិប្បាយឱ្យឃើញដំណើរសេចក្ដី, អធិប្បាយសេចក្ដីឱ្យទូលាយ។
“”
វែកឱ្យមានមុខ; វែកចំពីមុខ; វែកយកមុខ យកប្រយោជន៍។
“”
ជែកជែងយកមុខ, យកអំណាច ឬយកប្រយោជន៍។
“”
ប្រដាប់មានដងមានផ្លែសម្រាប់ដោះដួសភោជនាហារ :
“ដងវែក, ផ្លែវែក; បាយពីរវែក សម្លមួយវែក។”
អាល្ងង់! (ព.ទ្រ.) :
“(ព.ទ.បុ.) អាវែក! គេស៊ីក្រោមភ្នែក អាវែកមិនដឹង! អាល្ងង់, គេលួចប្រពន្ធ អាឯងគ្មានដឹង! (ព.ទ្រ.)។”
ពស់មានពិសឃោរឃៅមួយពួក មានឈ្មោះផ្សេងៗគ្នា :
“ពស់វែករនាម, វែកស្រងែ, វែកក្របី, វែកដំបូក, ...។”