ស

តួព្យញ្ជនៈទី៣០នៃអក្ខរក្រមព្យញ្ជនៈខ្មែរ, ជាតួព្យញ្ជនៈទី៥ក្នុងសេសវគ្គឬអវគ្គ។ តួព្យញ្ជនៈនេះមានអក្ខរសូរអន្តរជាតិ [s] ជាព្យញ្ជនៈជើងធ្មេញ ខ្យល់មាត់ សូរត្រដុស អឃោសៈ។

ដែលមានសម្បុរដូចសំឡីកប្បាស :

សណាស់។

សម៉ដ្ឋប៉ផូរ, សផូរផង់។

សស្អាត។

សត្រសោល, សបរិសុទ្ធ។

សភ្លឺមើលទៅឃើញស្ងាច។

ចាក់បុះព្រាវដោយស្ន :

(ព.ប្រ.) រកឱ្យឃើញ សង្កេតរកព្រាវៗ ដោយស្មានៗ ឱ្យឃើញ។

សម្ដែងអាការៈឱ្យឃើញច្បាស់, បញ្ចេញបែបឱ្យឃើញជាក់ :

ហែកកេរ្តិ៍ :

(ព.ទ.បុ.) សំនៀងភាសា សប្រាប់ឱ្យគេស្គាល់ជាតិឫកពាមារយាទ សម្រាប់ឱ្យគេស្គាល់ពូជត្រកូល។