វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
សក្ការ
ន. [ស័ក-កា-រ៉ៈ]
ការធ្វើគោរព, សេចក្ដីគោរព, ការធ្វើបដិសណ្ឋារៈដោយគោរព; តង្វាយ, ជំនូន, គ្រឿងបូជា :
ការធ្វើគោរព, សេចក្ដីគោរព, ការធ្វើបដិសណ្ឋារៈដោយគោរព; តង្វាយ, ជំនូន, គ្រឿងបូជា :
ការធ្វើគោរព, សេចក្ដីគោរព, ការធ្វើបដិសណ្ឋារៈដោយគោរព; តង្វាយ, ជំនូន, គ្រឿងបូជា :
“ធ្វើសក្ការៈ, មានគ្រឿងសក្ការៈ។”
គ្រឿងបូជាដោយគោរព, គ្រឿងបូជាដ៏ផ្ចិតផ្ចង់។
“”
ភាជនៈដាក់គ្រឿងសក្ការៈ។
“”
(ម.ព. សក្ការភាជនៈ)។
“”