វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
សក្ដិ
ន. [ស័ក]
(ម.ព. ស័ក្ដិ)។
(ម.ព. ស័ក្ដិ)។
(ម.ព. ស័ក្ដិ)។
“”
(ម.ព. ស័ក្ដិយស)។
“”
ប្រជុំ ៣នៃស័ក្ដិ ឬអង្គ៣នៃរាជស័ក្ដិ គឺ ព្រះរាជា, អមាត្យ ឬ មន្ត្រី, ពលស័ក្ដិ (ពលរដ្ឋដែលមានកេរ្តិ៍ឈ្មោះ)។
“”
អ្នកទ្រទ្រង់ស័ក្ដិ (អ្នកមានស័ក្ដិ) ; អ្នកកាន់រំពែង។
“”
(ម.ព. ហ៊ូពាន់)។
“”