វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
សខិលភាស
ដែលមានវាចានាំឱ្យបានជាសំឡាញ់, នាំឱ្យកើតមិត្តភាព; ដែលមានសម្ដីឱបអរសាទរ :
ដែលមានវាចានាំឱ្យបានជាសំឡាញ់, នាំឱ្យកើតមិត្តភាព; ដែលមានសម្ដីឱបអរសាទរ :
ដែលមានវាចានាំឱ្យបានជាសំឡាញ់, នាំឱ្យកើតមិត្តភាព; ដែលមានសម្ដីឱបអរសាទរ :
“មនុស្សសខិលភាសឬ សខិលសម្ភាស។”
អ្នកដែលពោលពាក្យសុភាពឱបអរសាទរ។
“”
(ប្រើជា សខិលភាសីឬ សខិលសម្ភាសីក៏បាន; បើស្ត្រីជា សខិលភាសិនីឬសខិលសម្ភាសិនី)។