វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
សង្កិន
កិ. [សង់-កិន]
កិនហើយកិនទៀត, កិនរឿយៗ :
កិនហើយកិនទៀត, កិនរឿយៗ :
កិនហើយកិនទៀត, កិនរឿយៗ :
“សង្កិនឱ្យល្អិតម៉ដ្ឋ។”
(ព.ប្រ.) សង្កេត, ពិនិត្យ, ឈ្លេចឈ្លី ឱ្យឃើញជាក់ ឱ្យឃើញពិត :
“សង្កិនរក, សង្កិនឱ្យឆ្លើយ, សួរសង្កិន។”
សង្កេតឈ្លេចឈ្លីឱ្យឃើញពិត។
“”