វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
សង្កិលេស
គ្រឿងសៅហ្មង, គ្រឿងសៅហ្មងចិត្ត; មន្ទិល; គ្រឿងនាំឱ្យអួអាប់, ឱ្យស្រអាប់ :
គ្រឿងសៅហ្មង, គ្រឿងសៅហ្មងចិត្ត; មន្ទិល; គ្រឿងនាំឱ្យអួអាប់, ឱ្យស្រអាប់ :
គ្រឿងសៅហ្មង, គ្រឿងសៅហ្មងចិត្ត; មន្ទិល; គ្រឿងនាំឱ្យអួអាប់, ឱ្យស្រអាប់ :
“រាគៈ, ទោសៈ, មោហៈ ...ជាសង្កិលេសរបស់ចិត្ត; ពពក, ផ្សែង, ធូលី ...ជាសង្កិលេសរបស់ព្រះអាទិត្យព្រះចន្ទ្រ។”