វចនា.
វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម

សង្ខារ

ន. [សង់-ខា]

ការតាក់តែង, គ្រឿងប្រកបឬតាក់តែង; គ្រឿងប្រុង; ភ្ជុំ, ប្រមូលផ្សំ; សព៌ាង្គកាយ; ជីវិត; គំនិត; អ្វីៗទាំងពួងក្នុងលោក; ...។

ស្វែងយល់ពីពាក្យ

និយមន័យ

១៥ ន័យ
១

ការតាក់តែង, គ្រឿងប្រកបឬតាក់តែង; គ្រឿងប្រុង; ភ្ជុំ, ប្រមូលផ្សំ; សព៌ាង្គកាយ; ជីវិត; គំនិត; អ្វីៗទាំងពួងក្នុងលោក; ...។

ឧទាហរណ៍

“”

២

ខ្យល់ដកដង្ហើមចេញចូល។

ឧទាហរណ៍

“”

៣

សញ្ញានិងវេទនា។

ឧទាហរណ៍

“”

៤

អាយុ, ភ្លើងធាតុនិងបដិសន្ធិវិញ្ញាណ។

ឧទាហរណ៍

“”

៥

វិតក្កៈ និង វិចារៈ (ព.ពុ.)។

ឧទាហរណ៍

“”

៦

គំនរឬកងនៃគំនិត (ដែលរាប់ជាខន្ធទី ៤ក្នុងខន្ធទាំង ៥)។

ឧទាហរណ៍

“”

៧

សេចក្ដីព្រួយលំបាករបស់ជីវិតឬព្រោះជីវិត។

ឧទាហរណ៍

“”

៨

ធម៌គឺសង្ខារឬសង្ខារដែលរាប់ថាធម្មតា។

ឧទាហរណ៍

“”

៩

ដំណើររលត់សង្ខារ, ដំណើរលែងមានសង្ខារតទៅទៀត។

ឧទាហរណ៍

“”

១០

ធម៌ដែលជាបច្ច័យឱ្យកើតវិញ្ញាណ។

ឧទាហរណ៍

“”

១១

ការតាំងនៅមាំរបស់សង្ខារ។

ឧទាហរណ៍

“”

១២

(ម.ព. សង្ខារបច្ច័យ)។

ឧទាហរណ៍

“”

១៣

(ម.ព. សង្ខារបធាន)។

ឧទាហរណ៍

“”

១៤

លោកគឺសង្ខារ, លោកដែលទុកថាជាសង្ខារ; សេចក្ដីចម្រើននិងសេចក្ដីវិនាស។

ឧទាហរណ៍

“”

១៥

ដំណើរជើយព្រងើយចំពោះអ្វីៗទាំងពួង។

ឧទាហរណ៍

“”

ទម្រង់ និងការបង្កើតពាក្យ

ទម្រង់ពាក្យ

បន្តរៀនទៀត

ពាក្យដែលអ្នកអាចចូលចិត្ត

មើលទាំងអស់