សង្ឃ
ពួក; ប្រជុំ; បន; ហ្វូង។ តាមលទ្ធិពុទ្ធសាសនាសំដៅចំពោះពួកភិក្ខុតាំងពី ៤រូបឡើងទៅ :
ពួក; ប្រជុំ; បន; ហ្វូង។ តាមលទ្ធិពុទ្ធសាសនាសំដៅចំពោះពួកភិក្ខុតាំងពី ៤រូបឡើងទៅ :
ពួក; ប្រជុំ; បន; ហ្វូង។ តាមលទ្ធិពុទ្ធសាសនាសំដៅចំពោះពួកភិក្ខុតាំងពី ៤រូបឡើងទៅ :
“ជំនុំសង្ឃ, របស់សង្ឃ, អាជ្ញាសង្ឃ, សង្ឃព្រមពៀងគ្នា។”
សេចក្ដីប្រកាសរបស់សម្ដេចព្រះសង្ឃនាយក ឬសេចក្ដីប្រកាសរបស់សម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ។
“”
(ម.ព. ព្រះសង្ឃប្រកាស)។
“”
ប្ដេជ្ញារបស់សង្ឃ។
“”
កិច្ចដែលសង្ឃត្រូវធ្វើ (មានការជួសជុលសេនាសនៈជាដើម)។
“”
កិច្ចការផ្សេងៗរបស់សង្ឃ។
“”
ទានដែលបង្អោនទៅចំពោះសង្ឃគឺទានដែលទាយកប្រគេនចំពោះសង្ឃ។
“”
សេចក្ដីគោរពចំពោះសង្ឃ។
“”
គុណព្រះសង្ឃ គឺវត្តប្រតិបត្តិឬសណ្ដាប់ធ្នាប់ល្អវិសេសរបស់ព្រះអរិយសង្ឃ។
“”
ភិក្ខុដែលជាថេរៈក្នុងជំនុំសង្ឃ។
“”
(ម.ព. សង្ឃត្ថេរ)។
“”
(ម.ព. សង្ឃទាសៈ)។
“”
បុរសឬស្ត្រីដែលប្ដេជ្ញាប្រគល់ខ្លួនជាអ្នកធ្វើការបម្រើសង្ឃហាក់ដូចជាទាសៈឬទាសី។
“”
ភិក្ខុថ្មីក្នុងសង្ឃ គឺភិក្ខុដែលទើបនឹងបួសថ្មីក្នុងជំនុំសង្ឃមួយពួកៗ។
“”
ពាក្យបង្គាប់ឬពាក្យផ្ដាំផ្ញើរបស់សង្ឃ។
“”
ព្រះថេរៈដែលជាអ្នកត្រួតត្រាលើសង្ឃមួយពួកៗ។
“”
ការប្រើប្រាស់របស់ក្នុងអំណាចសង្ឃ។
“”
ព្រះថេរៈដែលជាប្រធានឬជាមេរបស់សង្ឃ, មេក្រុមក្នុងវត្តមួយៗ ឬមេគណក្នុងខេត្តមួយៗ។
“”
ការបង្អោនកាយវាចាចិត្តថ្វាយបង្គំចំពោះសង្ឃគុណ។
“”
ភិក្ខុអ្នកបំបែកសង្ឃ។
“”
ជំនុំសង្ឃ; ភិក្ខុសង្ឃក្នុងប្រទេសឬដែននីមួយ។
“”
អ្នករាប់អានសង្ឃថាជារបស់ខ្លួន (អ្នកប្ដេជ្ញាយកសង្ឃរតនៈ ជាសរណៈ)។
“”
(ម.ព. សង្ឃមាមកៈ)។
“”
រតនៈ គឺសង្ឃ, សង្ឃដែលទុកដូចជារតនៈ។
“”
(ម.ព. សង្ឃរតនៈ)។
“”
(ព.ផ្ទ. បុគ្គលិកទាន)។