វចនា.
វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម

សម័យ

ន. [សៈ-ម៉ៃ]

កាល, ពេលឬវេលា, គ្រា; រដូវ; វេលាដែលស្រួល, ដែលត្រូវទំនង; ឱកាស; លទ្ធិ; គតិ; ទំនៀម, ទម្លាប់; វិធី, បែប, បែបប្រើ; គ្រឿងសង្កេត; សញ្ញា; ពាក្យប្រៀនប្រដៅ; មុខការ; ហេតុ, ការណ៍, គោលចារឹក :

ស្វែងយល់ពីពាក្យ

និយមន័យ

៦ ន័យ
១

កាល, ពេលឬវេលា, គ្រា; រដូវ; វេលាដែលស្រួល, ដែលត្រូវទំនង; ឱកាស; លទ្ធិ; គតិ; ទំនៀម, ទម្លាប់; វិធី, បែប, បែបប្រើ; គ្រឿងសង្កេត; សញ្ញា; ពាក្យប្រៀនប្រដៅ; មុខការ; ហេតុ, ការណ៍, គោលចារឹក :

ឧទាហរណ៍

“សម័យមួយ គ្រាមួយ; សម័យនេះ ពេលនេះ, គ្រានេះ; តាមស័យ តាមកាល; ទាន់សម័យ ទាន់កាល, ទាន់វេលា។ល។”

២

វេលាមានជំងឺ។

ឧទាហរណ៍

“”

៣

សេចក្ដីកំណត់តាមកាល :

ឧទាហរណ៍

“ប្រើរបស់តាមសម័យនិយម ប្រើរបស់តាមកាលដែលមហាជនរាប់អាន។”

៤

(ម.ព. សម័យនិយម)។

ឧទាហរណ៍

“”

៥

វេលាល្ងាច។

ឧទាហរណ៍

“”

៦

វេលាដើរផ្លូវឆ្ងាយ។

ឧទាហរណ៍

“”

ទម្រង់ និងការបង្កើតពាក្យ

ទម្រង់ពាក្យ

បន្តរៀនទៀត

ពាក្យដែលអ្នកអាចចូលចិត្ត

មើលទាំងអស់