វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
សរណដ្ឋាន
ន. [សៈ-រ៉ៈ-ណាត់-ឋាន]
ទីសម្រាប់ជ្រកកោន, ទីសម្រាប់ពឹងពំនាក់អាស្រ័យដែលគួរដល់ការគោរពបូជា :
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
១ ន័យនិយមន័យ
១
ទីសម្រាប់ជ្រកកោន, ទីសម្រាប់ពឹងពំនាក់អាស្រ័យដែលគួរដល់ការគោរពបូជា :
ឧទាហរណ៍
“អាណាចក្រអង្គរជាសរណដ្ឋានដ៏ពិសិដ្ឋ, សរណដ្ឋានបុរាណខាងសាសនាព្រាហ្មណ៍។”
ទម្រង់ និងការបង្កើតពាក្យ
ទម្រង់ពាក្យ
ពាក្យផ្សំ
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់