វចនា.
វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម

សរសៃ

[ស-សៃ]

អាការៈឬអវយវៈក្នុងខ្លួនមនុស្សសត្វ មានសណ្ឋានជាវល្លិធំតូចវែងខ្លីប្រទាក់គ្នាជាគ្រឿងចងតសរីរកាយខ្លះ ជាផ្លូវឈាមនិងខ្យល់ខ្លះ។ល។ :

ស្វែងយល់ពីពាក្យ

និយមន័យ

៤ ន័យ
១

អាការៈឬអវយវៈក្នុងខ្លួនមនុស្សសត្វ មានសណ្ឋានជាវល្លិធំតូចវែងខ្លីប្រទាក់គ្នាជាគ្រឿងចងតសរីរកាយខ្លះ ជាផ្លូវឈាមនិងខ្យល់ខ្លះ។ល។ :

ឧទាហរណ៍

“សរសៃពួរ, សរសៃរយាង, សរសៃឈាម; (រ.ស.) ហៅ ព្រះនហារូ ...។”

២

ខ្សែល្អិតឆ្មារ :

ឧទាហរណ៍

“សរសៃសក់, សរសៃសូត្រ, សរសៃអំបោះ, សរសៃពីងពាង, សរសៃឈូក។ល។”

៣

(ម.ព. ធ្វើសរសៃ)។

ឧទាហរណ៍

“”

៤

សម្រួលសាច់ដុំឬផ្នែកណាមួយនៃរាងកាយដោយគក់ ច្របាច់ ឈ្លី ជាដើម។

ឧទាហរណ៍

“”

ទម្រង់ និងការបង្កើតពាក្យ

ទម្រង់ពាក្យ

បន្តរៀនទៀត

ពាក្យដែលអ្នកអាចចូលចិត្ត

មើលទាំងអស់