សាសន
ពាក្យបណ្ដាំ, ពាក្យផ្ដាំផ្ញើ; ពាក្យប្រៀនប្រដៅ, ការប្រៀនប្រដៅ; សាសនា, លទ្ធិ; ពាក្យបង្គាប់, ការបង្គាប់បញ្ជា; ដំណឹង; សំបុត្រ; ពាក្យប្រកាស, ការប្រកាសប្រាប់; ការជឿស្ដាប់; ការដាក់ទណ្ឌកម្ម, ការផ្ចាលទោស; ការកែសម្រួល; ការគ្រប់គ្រង; ការត្រួតត្រា។
ពាក្យបណ្ដាំ, ពាក្យផ្ដាំផ្ញើ; ពាក្យប្រៀនប្រដៅ, ការប្រៀនប្រដៅ; សាសនា, លទ្ធិ; ពាក្យបង្គាប់, ការបង្គាប់បញ្ជា; ដំណឹង; សំបុត្រ; ពាក្យប្រកាស, ការប្រកាសប្រាប់; ការជឿស្ដាប់; ការដាក់ទណ្ឌកម្ម, ការផ្ចាលទោស; ការកែសម្រួល; ការគ្រប់គ្រង; ការត្រួតត្រា។
ពាក្យបណ្ដាំ, ពាក្យផ្ដាំផ្ញើ; ពាក្យប្រៀនប្រដៅ, ការប្រៀនប្រដៅ; សាសនា, លទ្ធិ; ពាក្យបង្គាប់, ការបង្គាប់បញ្ជា; ដំណឹង; សំបុត្រ; ពាក្យប្រកាស, ការប្រកាសប្រាប់; ការជឿស្ដាប់; ការដាក់ទណ្ឌកម្ម, ការផ្ចាលទោស; ការកែសម្រួល; ការគ្រប់គ្រង; ការត្រួតត្រា។
“”
កាលឬសម័យដែលឥតអំពីសាស្ដាដើមទៅហើយ នៅសល់តែសាសនា។
“”
កិច្ចឬក្រឹត្យក្នុងសាសនាឬរបស់សាសនា។
“”
(ម.ព. សាសនកិច្ច)។
“”
អ្នកនាំសំបុត្រ, អ្នកនាំដំណឹងឬពាក្យបណ្ដាំ។
“”
(ម.ព. សាសនទូត)។
“”
អ្នកប្រទូស្ដសាសនា។
“”
(ម.ព. សាសនទូសកៈ)។
“”
ធម៌ជាពាក្យប្រៀនប្រដៅ ក៏គឺសាសនានុះឯង។
“”
សំបុត្របញ្ជាក់ការយ៉ាងដាច់ខាត។
“”
ការប្រតិបត្តិតាមសាសនា។
“”
ដំណឹងសាសនា, ពង្សាវតារសាសនា។
“”
(ម.ព. សាសនប្បដិបត្តិ)។
“”
(ម.ព. សាសនប្បវត្តិ)។
“”
មណ្ឌលសាសនា, សាសនាទាំងមូល។
“”
ទីតាំងឬឫសគល់នៃសាសនា។
“”
អ្នកប្រាជ្ញខាងការប្រកាសសាសនា។
“”
(ម.ព. សាសនវិទ)។
“”
វោហារបស់សាសនា, ពាក្យប្រើក្នុងសាសនា។
“”
សម្បត្តិសម្រាប់ទំនុកចម្រុងសាសនា។
“”
(ម.ព. សាសនកាល)។
“”
(ម.ព. សាសនទូត)។
“”
(ម.ព. សាសនទូត)។
“”
(ម.ព. សាសនហារិន)។
“”
អាយុសាសនា គឺការឋិតនៅនៃសាសនា។
“”
ការទំនុកបម្រុងសាសនា។
“”
អ្នកទំនុកបម្រុងសាសនា។
“”
(ម.ព. សាសនូបត្ថម្ភក៏)។
“”
ដំបូន្មានក្នុងសាសនា។
“”
(បើស្ត្រីជា សាសនទូតី, សាសនហារិនី)។