វចនា.
វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម

សុក

ន. [សុក]

អាការៈមួយប្រភេទ ជាស្រោមស្រោបកូនដែលនៅក្នុងផ្ទៃម្ដាយ មានទងជាប់នឹងផ្ចិតកូនជាផ្លូវជ្រួតជ្រាបរសជាតិឱ្យកូនចម្រើនធំតាមកំណត់, ឋិតនៅក្នុងស្រោមទឹកភ្លោះ, វេលាដល់កាលកំណត់ ស្រោមទឹកភ្លោះបែក កូនក៏សម្រាលចេញមក, គេកាត់ទងសុកឱ្យដាច់ចេញពីផ្ចិតកូន ... (បា. ហៅ នាឡៈ)។

ស្វែងយល់ពីពាក្យ

និយមន័យ

៣ ន័យ
១

អាការៈមួយប្រភេទ ជាស្រោមស្រោបកូនដែលនៅក្នុងផ្ទៃម្ដាយ មានទងជាប់នឹងផ្ចិតកូនជាផ្លូវជ្រួតជ្រាបរសជាតិឱ្យកូនចម្រើនធំតាមកំណត់, ឋិតនៅក្នុងស្រោមទឹកភ្លោះ, វេលាដល់កាលកំណត់ ស្រោមទឹកភ្លោះបែក កូនក៏សម្រាលចេញមក, គេកាត់ទងសុកឱ្យដាច់ចេញពីផ្ចិតកូន ... (បា. ហៅ នាឡៈ)។

ឧទាហរណ៍

“”

២

ទីដែលកាលកើតគេយកសុកទៅកប់ គឺជាតិភូមិ (ស្រុកកំណើត) ; ជួនកាលគេនិយាយថា ទីកប់សុកទុកភូមិ។

ឧទាហរណ៍

“”

៣

បងប្អូនបង្កើតរួមមាតាមួយ (ច្រើនតែហៅកូនភ្លោះ)។

ឧទាហរណ៍

“”

ទម្រង់ និងការបង្កើតពាក្យ

ទម្រង់ពាក្យ

បន្តរៀនទៀត

ពាក្យដែលអ្នកអាចចូលចិត្ត

មើលទាំងអស់