វចនា.
វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម

សុចិ

គុ. [សុ-ចិ]

ស្អាត, បរិសុទ្ធ, ហ្មត់ហ្មង, ឥតមន្ទិល, សុទ្ធ, ជ្រះ; សមរម្យ; ស; ថ្លា; ភ្លឺ, រុងរឿង, ត្រចះ, ត្រចង់; ល្អ; ស្លូតត្រង់។

ស្វែងយល់ពីពាក្យ

និយមន័យ

១៤ ន័យ
១

ស្អាត, បរិសុទ្ធ, ហ្មត់ហ្មង, ឥតមន្ទិល, សុទ្ធ, ជ្រះ; សមរម្យ; ស; ថ្លា; ភ្លឺ, រុងរឿង, ត្រចះ, ត្រចង់; ល្អ; ស្លូតត្រង់។

ឧទាហរណ៍

“”

២

សេចក្ដីស្អាត, បរិសុទ្ធិ, ...។

ឧទាហរណ៍

“”

៣

អំពើបរិសុទ្ធ; អ្នកដែលមានអំពើស្អាត។

ឧទាហរណ៍

“”

៤

ចរិតល្អ; អ្នកដែលមានចរិតល្អ។

ឧទាហរណ៍

“”

៥

ចរិយាល្អ; ការប្រព្រឹត្តស្លូតត្រង់។

ឧទាហរណ៍

“”

៦

ធ្មេញស; អ្នកដែលមានធ្មេញស; របស់ដែលធ្វើដោយភ្លុកសុទ្ធ។

ឧទាហរណ៍

“”

៧

ធម៌បរិសុទ្ធ។

ឧទាហរណ៍

“”

៨

ភាវៈស្អាត; ដែលមានភាពល្អ។

ឧទាហរណ៍

“”

៩

ទីស្អាត។

ឧទាហរណ៍

“”

១០

រស្មីត្រចះ។

ឧទាហរណ៍

“”

១១

ពូជពង្សល្អ; អ្នកដែលមានវង្សត្រកូលល្អ។

ឧទាហរណ៍

“”

១២

ទ្រង់ទ្រាយល្អ; ដែលមានទ្រង់ទ្រាយសមរម្យ។

ឧទាហរណ៍

“”

១៣

សភាពល្អ; អ្នកដែលមានសណ្ដាប់ធ្នាប់ល្អ។

ឧទាហរណ៍

“”

១៤

មារយាទត្រឹមត្រូវ; អ្នកដែលមានមារយាទល្អ។

ឧទាហរណ៍

“”

ទម្រង់ និងការបង្កើតពាក្យ

ទម្រង់ពាក្យ

បន្តរៀនទៀត

ពាក្យដែលអ្នកអាចចូលចិត្ត

មើលទាំងអស់