វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
សុចិ
គុ. [សុ-ចិ]
ស្អាត, បរិសុទ្ធ, ហ្មត់ហ្មង, ឥតមន្ទិល, សុទ្ធ, ជ្រះ; សមរម្យ; ស; ថ្លា; ភ្លឺ, រុងរឿង, ត្រចះ, ត្រចង់; ល្អ; ស្លូតត្រង់។
ស្អាត, បរិសុទ្ធ, ហ្មត់ហ្មង, ឥតមន្ទិល, សុទ្ធ, ជ្រះ; សមរម្យ; ស; ថ្លា; ភ្លឺ, រុងរឿង, ត្រចះ, ត្រចង់; ល្អ; ស្លូតត្រង់។
ស្អាត, បរិសុទ្ធ, ហ្មត់ហ្មង, ឥតមន្ទិល, សុទ្ធ, ជ្រះ; សមរម្យ; ស; ថ្លា; ភ្លឺ, រុងរឿង, ត្រចះ, ត្រចង់; ល្អ; ស្លូតត្រង់។
“”
សេចក្ដីស្អាត, បរិសុទ្ធិ, ...។
“”
អំពើបរិសុទ្ធ; អ្នកដែលមានអំពើស្អាត។
“”
ចរិតល្អ; អ្នកដែលមានចរិតល្អ។
“”
ចរិយាល្អ; ការប្រព្រឹត្តស្លូតត្រង់។
“”
ធ្មេញស; អ្នកដែលមានធ្មេញស; របស់ដែលធ្វើដោយភ្លុកសុទ្ធ។
“”
ធម៌បរិសុទ្ធ។
“”
ភាវៈស្អាត; ដែលមានភាពល្អ។
“”
ទីស្អាត។
“”
រស្មីត្រចះ។
“”
ពូជពង្សល្អ; អ្នកដែលមានវង្សត្រកូលល្អ។
“”
ទ្រង់ទ្រាយល្អ; ដែលមានទ្រង់ទ្រាយសមរម្យ។
“”
សភាពល្អ; អ្នកដែលមានសណ្ដាប់ធ្នាប់ល្អ។
“”
មារយាទត្រឹមត្រូវ; អ្នកដែលមានមារយាទល្អ។
“”