វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
សុញ្ញ
សូន្យ, សោះសូន្យ, ទទេ; ទំនេរ; ស្ងាត់; ឥតប្រយោជន៍; ដែលបាត់សោះ។
សូន្យ, សោះសូន្យ, ទទេ; ទំនេរ; ស្ងាត់; ឥតប្រយោជន៍; ដែលបាត់សោះ។
សូន្យ, សោះសូន្យ, ទទេ; ទំនេរ; ស្ងាត់; ឥតប្រយោជន៍; ដែលបាត់សោះ។
“”
ដំណើរទទេ; អាកាស; ពិន្ទុ (°) នេះ ឬ ក្បិល (°) នេះ។
“”
ការឬអំពើឥតប្រយោជន៍។
“”
ភាពសូន្យ, ដំណើរទទេ។
“”
(ម.ព. សុញ្ញវចនៈ)។
“”
មនុស្សសូន្យសម្ដី (មនុស្សគ)។
“”
លទ្ធិដែលប្រកាន់ថា ស្លាប់ទៅសូន្យមិនកើតទៀត ឬលទ្ធិដែលប្រកាន់ថាគ្មានព្រះ។
“”
អ្នកប្រកាន់សុញ្ញវាទ :
“បើស្ត្រីជា សុញ្ញវាទិនី)។”
ផ្ទះទំនេរ; ផ្ទះស្ងាត់។
“”
(ម.ព. សូន្យ)។