វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
សុភាព
គុ. [សុ-ភាប]
ទន់ភ្លន់, រាបទាប, រៀបរយ; ដែលមានឫកពារៀបរយ, ចុះបែបបទ, ស្លូតបូត :
ទន់ភ្លន់, រាបទាប, រៀបរយ; ដែលមានឫកពារៀបរយ, ចុះបែបបទ, ស្លូតបូត :
ទន់ភ្លន់, រាបទាប, រៀបរយ; ដែលមានឫកពារៀបរយ, ចុះបែបបទ, ស្លូតបូត :
“ចិត្តសុភាព, សម្ដីសុភាព, ឫកសុភាព, មនុស្សសុភាព។”