វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
សេរី
អ្នកដែលមានអំណាចលើខ្លួន, អត្តាធីន។
អ្នកដែលមានអំណាចលើខ្លួន, អត្តាធីន។
អ្នកដែលមានអំណាចលើខ្លួន, អត្តាធីន។
“”
ការដោះខ្លួនឱ្យរួច, ការធ្វើខ្លួនឱ្យមានសេរីភាព, ការរំដោះចេញឱ្យផុតស្រឡះពីអំណាចរបស់ជនដទៃ។
“”
ប្រទេសឯករាជ្យដែលមានអំណាចពេញទី។
“”
រដ្ឋសេរី, រដ្ឋដែលមានសេរីភាពឬអំណាចពេញទី, រដ្ឋឯករាជ្យ។
“”
(ម.ព. សេរីបទេស)។
“”
(ម.ព. សេរីភាព)។
“”
(បើស្ត្រីជា សេរិនី។ ព.ផ្ទ. អសេរី, អនត្តាធីន, បរាធីន)។