វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
សេះ
ន. [សេះ]
បសុសត្វចតុប្បាទ មាឌខ្ពស់ស្រឡះ មានក្រចកជើងទាំង៤កន្តុបៗឥតឆែក មានសក់កំប៉ោយ, សក់លើ ក, សក់ស្វាយ មានដងកន្ទុយខ្លីស្រោបដោយសក់កន្ទុយវែងៗជាសំណុំ ..., សម្រាប់ប្រើជិះឬទឹមរថ (អ្នកប្រទេសខ្លះគេប្រើការភ្ជួររាស់ផងក៏បាន) :
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
៥ ន័យនិយមន័យ
១
បសុសត្វចតុប្បាទ មាឌខ្ពស់ស្រឡះ មានក្រចកជើងទាំង៤កន្តុបៗឥតឆែក មានសក់កំប៉ោយ, សក់លើ ក, សក់ស្វាយ មានដងកន្ទុយខ្លីស្រោបដោយសក់កន្ទុយវែងៗជាសំណុំ ..., សម្រាប់ប្រើជិះឬទឹមរថ (អ្នកប្រទេសខ្លះគេប្រើការភ្ជួររាស់ផងក៏បាន) :
ឧទាហរណ៍
“សេះជាសត្វខ្លាំងហួសមាឌ ទាំងប៉ិនធន់ទ្រាំក្ដៅត្រជាក់ផង។”
២
ឈ្មោះកូនចត្រង្គមួយប្រភេទមានរាងជាក្បាលសេះ។
ឧទាហរណ៍
“”
៣
សេះមកពីប្រទេសក្រៅ គឺសេះមាឌធំខ្ពស់ជាងសេះនៅប្រទេសអាយ មានដើមកំណើតឬពូជមកពីប្រទេសអឺរ៉ុប ដែលជាប់ពូជដើមពីប្រទេសសិន្ធវៈ។
ឧទាហរណ៍
“”
៤
ឈ្មោះក្ដាមសមុទ្រមួយប្រភេទ សម្បុរស មានលាយសម្បុរត្នោតអុចៗរទុះៗ :
ឧទាហរណ៍
“ក្ដាមសេះ។”
៥
ឯកតាថាមពលសម្រាប់វាស់កម្លាំងគ្រឿងម៉ាស៊ីនឬគ្រឿងអេឡិចត្រូនិក :
ឧទាហរណ៍
“រថយន្តមានកម្លាំង ២៧០ សេះ។”
ចំណាំការប្រើប្រាស់
(ម.ព. សិន្ធព ផង)។
ទម្រង់ និងការបង្កើតពាក្យ
ទម្រង់ពាក្យ
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់