វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
សែង
នាំយកអ្វីៗដោយដាក់ឈើស្នែងលើស្មានៃមនុស្សពីរនាក់ឬច្រើននាក់ (តាមទម្ងន់តិចច្រើន) :
នាំយកអ្វីៗដោយដាក់ឈើស្នែងលើស្មានៃមនុស្សពីរនាក់ឬច្រើននាក់ (តាមទម្ងន់តិចច្រើន) :
នាំយកអ្វីៗដោយដាក់ឈើស្នែងលើស្មានៃមនុស្សពីរនាក់ឬច្រើននាក់ (តាមទម្ងន់តិចច្រើន) :
“សែងគ្នាពីរនាក់, សែងគ្នាបួននាក់។”
ពន្លឺ :
“សូរ្យសែង គឺពន្លឺព្រះអាទិត្យ។”
ពន្លឺថ្ងៃ។
“”
ពន្លឺភ្លឺច្បាស់។
“”
(រ. ស.) សស្ត្រាវុធ :
“ព្រះសែងង៉ាវ គឺដាវដងវែង។”
(ម.ព. សែនត្វាន់)។