វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
សោច
ន. [សោច]
ខ្មែរច្រើនប្រើពាក្យនេះជាសម្ដីសាមញ្ញ សំដៅន័យថា "ហេតុ, ការណ៍, ការខុសត្រូវ, ការសមនិងពុំសម, កិច្ចការរាក់ជ្រៅ" ដោយមានពាក្យបដិសេធថា "មិនដឹង, ពុំដឹង, ឥតដឹង" រៀងពីខាងដើមជាដរាប :
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
១ ន័យនិយមន័យ
១
ខ្មែរច្រើនប្រើពាក្យនេះជាសម្ដីសាមញ្ញ សំដៅន័យថា "ហេតុ, ការណ៍, ការខុសត្រូវ, ការសមនិងពុំសម, កិច្ចការរាក់ជ្រៅ" ដោយមានពាក្យបដិសេធថា "មិនដឹង, ពុំដឹង, ឥតដឹង" រៀងពីខាងដើមជាដរាប :
ឧទាហរណ៍
“កុំជឿវា, វាឥតដឹងសោចអីទេ; អាក្មេងមិនដឹងសោច!; យី! គាត់នេះ ឥតដឹងសោចអីសោះតែម្ដង!”
ទម្រង់ និងការបង្កើតពាក្យ
ទម្រង់ពាក្យ
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់