វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ស៊ក
ប្រហកបញ្ចូល; ដាក់សៀតឬបញ្ជ្រកឱ្យជាប់នៅ ឬក៏ឱ្យទើរនៅ :
ប្រហកបញ្ចូល; ដាក់សៀតឬបញ្ជ្រកឱ្យជាប់នៅ ឬក៏ឱ្យទើរនៅ :
ប្រហកបញ្ចូល; ដាក់សៀតឬបញ្ជ្រកឱ្យជាប់នៅ ឬក៏ឱ្យទើរនៅ :
“ស៊កបន្លួញក្នុងដំណាប់, ស៊ករនុកទ្វារ, ស៊កក្រដាសក្រោមពូក។”
(ព.ប្រ.) លូកសម្ដី, សបសម្ដីឱ្យទាល់ :
“ស៊កតែ១ម៉ាត់បាត់មាត់ដូចគេចុក។”
(សព្ទអារក្ស) ចូលរូបឬគ្របរូប, ជាន់រូប (ខ្មោចចូល) :
“អស់លោកស៊ករូប។”