វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ស៊ូ
កិ. [ស៊ូ]
ប្រថុយ, ហ៊ាន; ខំប្រឹងមិនលែង, តាំងព្យាយាមមាំ :
ប្រថុយ, ហ៊ាន; ខំប្រឹងមិនលែង, តាំងព្យាយាមមាំ :
ប្រថុយ, ហ៊ាន; ខំប្រឹងមិនលែង, តាំងព្យាយាមមាំ :
“ស៊ូស្លាប់, ស៊ូទ្រាំ, ស៊ូធ្វើការ, ស៊ូទៅទាំងភ្លៀង។”
ដែលប្រថុយ, ដែលហ៊ាន :
“ចិត្តស៊ូ គឺចិត្តដែលហ៊ានប្រថុយ, ចិត្តដែលប៉ិនទ្រាំ។ (ព.កា.) ស៊ូខំតស៊ូ ធ្វើតាមគំរូ អ្នកប្រាជ្ញព្រេងនាយ ស៊ូដាច់ស៊ូបង់ ព្រោះបង់ពណ្ណរាយ ស៊ូកុំឱ្យក្លាយ ទៅជាទុជ៌ន។”
មិនប្រថុយ, មិនហ៊ាន។
“”
ឈ្មោះផ្លែរុក្ខជាតិវល្លិមួយប្រភេទ ពណ៌បៃតងប្រឿងៗ ប្រើជាបន្លែ :
“ស្ងោរផ្លែស៊ូសាច់ជ្រូក។”