វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ស្ងើន
គុ. [ស្ងើន]
ដែលមានសណ្ឋានងើបងើយស្ទើតឡើង :
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
២ ន័យនិយមន័យ
១
ដែលមានសណ្ឋានងើបងើយស្ទើតឡើង :
ឧទាហរណ៍
“រាងស្ងើន។”
២
ដែលអើតងើបងើយស្ទើតឡើង :
ឧទាហរណ៍
“ងើបស្ងើន, ងើយស្ងើន។”
ទម្រង់ និងការបង្កើតពាក្យ
ទម្រង់ពាក្យ
ពាក្យផ្សំ
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់