វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ស្រវា
កិ. [ស្រ-វ៉ា]
លូកដៃទៅចាប់យកអ្វីៗដោយប្រញាប់, ក្រសាវយកដោយម្នីម្នា :
លូកដៃទៅចាប់យកអ្វីៗដោយប្រញាប់, ក្រសាវយកដោយម្នីម្នា :
លូកដៃទៅចាប់យកអ្វីៗដោយប្រញាប់, ក្រសាវយកដោយម្នីម្នា :
“ស្រវាយកនំតែម្នាក់ឯង។”
ក្រសាវវេចដោយម្នីម្នា។
“”
(ព.ប្រ.) វាតអាទិ៍យកតែម្នាក់ឯង ដោយឥតខ្មាស។
“”
ក្រសាវឱបដោយប្រញាប់។
“”