វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ស្រួល
ដែលឥតទាស់, ឥតទើសទាក់, មិនរអាក់រអួល; ងាយ; ដែលមិនមានមោះហ្មង; ដែលមិនលំបាក, ស្រណុក; មិនឈឺចាប់; សើច :
ដែលឥតទាស់, ឥតទើសទាក់, មិនរអាក់រអួល; ងាយ; ដែលមិនមានមោះហ្មង; ដែលមិនលំបាក, ស្រណុក; មិនឈឺចាប់; សើច :
ដែលឥតទាស់, ឥតទើសទាក់, មិនរអាក់រអួល; ងាយ; ដែលមិនមានមោះហ្មង; ដែលមិនលំបាក, ស្រណុក; មិនឈឺចាប់; សើច :
“ផ្លូវស្រួលទៅមក, ការស្រួលធ្វើ; ដើរស្រួល។”
សើចកក្អៀក។
“”
សើចកក្អៀក (រ.ស.) ថា ទ្រង់ព្រះសម្រួលកក្អៀក)។
“”
ស្រណុកខ្លួន, មិនឈឺចាប់។
“”
ស្រេចដោយស្រួល, ស្រេចបាច់។
“”