វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ស្រេច
កិ., គុ.កិ. [ស្រាច់]
ចប់ហើយ, អស់កិច្ចហើយ, ដល់ទីបំផុតហើយ, ដែលបរិបូរ, គ្រប់គ្រាន់, សព្វគ្រប់ :
ចប់ហើយ, អស់កិច្ចហើយ, ដល់ទីបំផុតហើយ, ដែលបរិបូរ, គ្រប់គ្រាន់, សព្វគ្រប់ :
ចប់ហើយ, អស់កិច្ចហើយ, ដល់ទីបំផុតហើយ, ដែលបរិបូរ, គ្រប់គ្រាន់, សព្វគ្រប់ :
“ស្រេចការ, ចប់ស្រេច។”
មានគ្រប់សព្វ :
“មានស្រេចស្រាប់; អីវ៉ាន់ស្រេចស្រាប់, រៀបចំទុកស្រេច។”