វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ស្រ័យ
ប. [ស្រៃ]
ពាក្យសម្រាប់និយាយផ្សំនឹងពាក្យ គុណ ថា គុណស្រ័យ គុណជាទីអាស្រ័យ, គុណបំណាច់។
ពាក្យសម្រាប់និយាយផ្សំនឹងពាក្យ គុណ ថា គុណស្រ័យ គុណជាទីអាស្រ័យ, គុណបំណាច់។
ពាក្យសម្រាប់និយាយផ្សំនឹងពាក្យ គុណ ថា គុណស្រ័យ គុណជាទីអាស្រ័យ, គុណបំណាច់។
“”
ទារគុណបំណាច់ (និយាយថា ទារគុណទារស្រ័យ ក៏បាន)។
“”
(ម.ព. យក)។
“”