វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ហង
សព្វ. [ហង]
មេ, ឯង។ ពាក្យសម្រាប់អ្នកធំឬចាស់និយាយទៅរកស្រីដែលតូចទាបជាងខ្លួនឬនិយាយដោយស្មោះស្មើទៅរកស្រីស្មើភាពនឹងខ្លួន :
មេ, ឯង។ ពាក្យសម្រាប់អ្នកធំឬចាស់និយាយទៅរកស្រីដែលតូចទាបជាងខ្លួនឬនិយាយដោយស្មោះស្មើទៅរកស្រីស្មើភាពនឹងខ្លួន :
មេ, ឯង។ ពាក្យសម្រាប់អ្នកធំឬចាស់និយាយទៅរកស្រីដែលតូចទាបជាងខ្លួនឬនិយាយដោយស្មោះស្មើទៅរកស្រីស្មើភាពនឹងខ្លួន :
“នែហង!, ហងឯងទៅណា?។”
(ព.សា. ថា អ្ងែងនិយាយថា, ចុះអ្ងែងធ្វើអី?)។