វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ហាល
កិ. [ហាល]
ធ្វើឱ្យស្ងួតដោយអំណាចកម្ដៅថ្ងៃឬដោយអំណាចខ្យល់ :
ធ្វើឱ្យស្ងួតដោយអំណាចកម្ដៅថ្ងៃឬដោយអំណាចខ្យល់ :
ធ្វើឱ្យស្ងួតដោយអំណាចកម្ដៅថ្ងៃឬដោយអំណាចខ្យល់ :
“ហាលសំពត់ទទឹក ហាលត្រីប្រឡាក់។”
ដាក់នៅក្នុងទីដែលរងឥទ្ធិពលនៃបរិស្ថានណាមួយ :
“ហាលសំពត់ទទឹក។”
(ព.ប្រ.) ចេញមុខក្នុងទីប្រជុំកណ្ដាលវាលឬក្នុងទីវាលមានប្រជុំជន :
“ឈរហាលមុខ។”
យកខ្យល់អាកាស, សំដិលខ្លួនក្នុងទីមានអាកាសល្អដើម្បីឱ្យស្រួលខ្លួន។
“”