វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ហិន
កិ. [ហិន]
វិនាស, សាបសូន្យ, លាញ, លិចលង់ :
វិនាស, សាបសូន្យ, លាញ, លិចលង់ :
វិនាស, សាបសូន្យ, លាញ, លិចលង់ :
“ហិនទ្រព្យ, ហិនខ្លួន។”
ថោក, ថោកទាប, ថយថោក :
“មនុស្សហិនលក្ខណ៍។”
(ម.ព. ហីនវាទិន)។
“”
ដែលថយថោកផងហៃខាងខូចផង, ដែលវិនាសឬថយថោកជានិច្ច :
“មនុស្សហិនហៃ, មារយាទហិនហៃ។”
(ម.ព. ហីនល័ក្ខណ៍)។