វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ហុង
កិ. [ហុង]
មូររុំព័ទ្ធជាសំណុំ, ជាដុំមូល :
មូររុំព័ទ្ធជាសំណុំ, ជាដុំមូល :
មូររុំព័ទ្ធជាសំណុំ, ជាដុំមូល :
“ហុងអំបោះ។”
ខ្ចប់ដោយក្រដាសឱ្យជាកញ្ជប់រាងមូលឈរឬចងក្របួចសំពត់ឱ្យជាថង់រាងមូលឈរច្រកគ្រាប់អ្វីៗ :
“ហុងស្ករស, ហុងអង្ករ។”
ដែលហុងហើយ :
“អំបោះហុង; ជ្រូកហុង។”
រមូរសរសៃអំបោះឬខ្សែឆ្មារដែលមូររុំព័ទ្ធជាដុំមូល :
“អំបោះមួយហុង។”
ចម្អិនសាច់ជ្រូកដោយគ្រឿងផ្សំស្រដៀងនឹងខ :
“ហុងសាច់ជ្រូក។”
ដែលចម្អិនដោយគ្រឿងផ្សំស្រដៀងនឹងខ :
“សាច់ជ្រូកហុង។”
សាច់ជ្រូកដែលចម្អិនដោយផ្សំគ្រឿងស្រដៀងនឹងខ :
“ហុងជ្រូក។”